Sewilla
Sewilla mauretańska przejęła po Kordowie spuściznę naukową i kulturalną, aby ją następnie przekazać Granadzie. Ale karierę miasto to zrobiło w okresie „złotego wieku", kiedy było faktyczną stolicą administracyjną i handlową Nowego Świata, a przez jego port przechodziły wszystkie skarby Ameryki. Historia wzlotu i upadku Sewilli jest najlepszą ilustracją losów imperium hiszpańskiego. Dzisiejsza Sewilla dźwignęła się na nowo. Jest czwartym miastem w Hiszpanii, ważnym ośrodkiem przemysłu, liczy 700 tysięcy mieszkańców, ale nadal pozostała wesoła i rozbawiona. W starych dzielnicach, takich jak Santa Cruz, grupki chłopców do późnej nocy chodzą po ulicach z gitarami, zatrzymują się gdziekolwiek i zawodzą pieśni w stylu flamenco — żywy relikt mauretańskiej kultury. Sewilla jest syntezą beztroskiego ducha Andaluzji. Szczytowe natężenie wesołości przypada w czasie tzw. „ferii kwietniowej". Feria znaczy po prostu targ, jest reminiscencją dawnych jarmarków, z którymi łączono zabawy. Dziś pozostała sama zabawa. Ferie są popularne w całej Hiszpanii, ale w Sewilli mają nigdzie indziej nie spotykany rozmach. Miejsce zabaw to tereny przyległe do Manilujzy. W kasetach przez cały tydzień świąteczny skupia się życie towarzyskie. Wynajęcie kasety jest jednak kosztowne, toteż ogromna większość sewilczyków bawi się po prostu na ulicy. Każdy dzień świąteczny zaczyna się w południe kawalkadą zaprzęgów oraz koni prowadzonych wierzchem. Wieczorem cała Sewilla pojawia się na terenie ferii, aby zbiorowo celebrować tańce flamenco. Folklor andaluzyjski jest ciągle żywy, choć Hiszpania wydaje się krajem kompletnie podbitym przez amerykańską mass kulturę.