Historia Katalonii
W XVI wieku próby zaprowadzenia w Katalonii absolutyzmu Habsburgów miały swój oddźwięk w licznych wystąpieniach zbrojnych przeciwko Kastylijczykom. Za Filipa IV polityka centralizacji władzy, nakładanie coraz to nowych podatków, wreszcie gwałty wobec ludności katalońskiej popełniane przez wojsko kastylijskie byty przyczyną wybuchu powstania w czerwcu 1640 roku. Katalonia została proklamowana niepodległą republiką pod protektoratem Francji. Sześć miesięcy później wybuchło powstanie w Portugalii, Filip IV, tłumiąc bunt Katalończyków, nie był w stanie zapanować nad sytuacją na zachodnich krańcach półwyspu. W znacznej mierze dzięki Katalończykom Portugalii udało się wyzwolić spod zależności Hiszpanii, ale oni sami musieli ulec dworowi w Madrycie. Powstanie stłumiono ostatecznie dopiero w 1652 roku, Katalonię włączono na powrót w granice Hiszpanii, ale respektowano jej autonomię. W czasie wojny sukcesyjnej na początku XVIII wieku Katalończycy opowiedzieli się przeciwko Bourbonom. Po latach powstań i rozruchów (1705—11) zlikwidowane zostały całkowicie jakiekolwiek odrębności statusu politycznego Katalonii. Wzrost tendencji wolnościowych i separatystycznych towarzyszył postępującej industrializacji tego rejonu, a wyrażał się m.in. poparciem udzielonym karlistom w wojnach domowych ubiegłego stulecia. Republika przyznała Katalonii szeroką autonomię, Katalończycy stanęli zdecydowanie po jej stronie i walczyli do końca — upadek Barcelony był faktycznym epilogiem wojny.
Noclegi Piwniczna Zdrój pozycjonowanie strony stelaże do łóżek